Wirwar en de weg van mijn hart

Wirwar!
😉

Er is veel gebeurt ondertussen. En ik voel me heerlijk in mijn kracht staan!

Nog geen antwoord van de bedrijfsarts persoonlijk gekregen, alleen via werkgever. Aardig zot dus.
Zijn nu op het punt van opnieuw een ziekmelding sinds gisteren, van werkgever vorige week 6u mogen werken voorlopig, reactie BA naar hem maakte dat niet lang erna teniet, melding dat ik een deskundigenoordeel aan moest vragen, hij acht me namelijk wel in staat. Met de tekst:”De belasting is al dermate gering ( zeker als je de uren afzet tegen de totaal in een week beschikbare tijd) dat het welhaast onmogelijk wordt dit nog verder aan te passen. Het enige dat je nog zou kunnen doen is het tempo van de opbouw vertragen , maar ik denk niet dat dit de oplossing is.
Een dermate geringe urenbelasting in nog aangepaste werkzaamheden zou m.i. mogelijk moeten zijn.”
Zo ging het weer, hij weet dus wel goed te vergelijken en in te schatten voor me, zonder me te spreken, zien (al 1,5 mnd niet), maar gewoon vanachter zijn bureau kijkend naar hoeveel híj vindt dat ik kan.

🙂

Hier lachen we maar om. Bizarre wereld. Bizarre regels. Bizarre ‘dode’ schapen die totaal verwijderd zijn in hun vak van menselijkheid en alleen maar volgens regels weten te handelen ongeacht wat ze ermee bereiken. Ze wéten niet wat het doet, of interesseert ze niet eens meer.

Uiteindelijk nu een opschorting van mijn loon gekregen door mijn ziekmelding, D.O. aanvragen wat ik niet ga doen aangezien ik met mijn beneden bijstand inkomen geen 100e weg ga gooien hieraan, wachtend op WIA, advocaat van rechtsbijstand er weer bij, ziekmelding die niet gehonoreerd lijkt te worden, voor zover een ander mag bepalen…
Circusje is weer compleet!
Is het niet bijzonder (raar…?) dat een bedrijfsarts vanuit zijn luie stoel mag bepalen dat iemand niet ziek is, ook nog terwijl hij mij in geen 1,5 maand heeft gezien of gesproken en weigert persoonlijk te reageren op mijn verzoeken om contact?
Je zou toch op zijn minst denken dat hij me op zou roepen om de situatie te beoordelen.

Maar goed, ik was hier al op bedacht, soort van. En meer en meer duidelijk hoe vreselijk dit systeem in elkaar zit (en deze man als bedrijfsarts die in mijn ogen de naam arts niet waardig is). Zeer inhumaan, en ziekhoudend, als niet ziekmakend.
Een boel negativiteit.

En díe, die ga ik gedag zeggen! 😀
Mijn gevoel zegt dat ik zolang ik hiermee te maken heb, en dat zal in dit systeem eeuwig duren ;-), ik niet herstellen zal. En voor het geld hoef ik het niet meer te doen…daar kan ik niet van leven. Ik zit niet voor niks nu weer even in mijn ouderlijk huis. Volgend jaar, dan zal alles anders zijn…Het ís namelijk al anders. In positieve zin!!
Mijn hart, mijn gevoel, spreken nogal sterk de laatste tijd. Ik heb dus besloten, ze volledig te gaan volgen, ook al weet ik niet exact waar ik uit kom. Ik weet één ding wel, dat ik me stukken beter voel op deze manier! 🙂 En welke weg dat gaat zijn? Wat mijn hart mij vertelt? Dat vertel ik vast hier een andere keer nog wel.

Live life, where your hart is.
Dat zal mijn sleutel zijn…

20130404-215416.jpg