Emotie, want ik mis mijn spiri-cocktailfeestjes! ;-)

3 yoga ochtendsessies verder, niet allemaal om 7u ;-), vele slechte nachten, een shiatsubehandeling vandaag, en nu in afwachting van een logeerbezoekje van goede vriendin!

De shiatsubehandeling dit keer, ik was supermoe want om 8u yoga gedaan en niet meer in bed kunnen kruipen om om 11u bij mw shiatsu te verschijnen. Welke net afgestudeerd was en wel!
En verwonderlijk, eíndelijk, deze keer weer iets anders gedaan gedeeltelijk en voelde me toch lekker erna! Ben vanmiddag wel mijn bed in gekropen maar heb nagenoeg niet geslapen. Wilde weer opstaan! Met het oog op vanavond toch maar even rustig gehouden ;-).

Maar wat ontzettend fijn is het om weer zo’n goed gevoel te ervaren zeg! Door alle slechte nachten de afgelopen maand, functioneer ik nog redelijk gelukkig, maar wel continu zo’n waas van…tja…van wat eigenlijk!?..over me heen.

Ik had ook even een emotiemomentje vanmorgen voor we begonnen, ineens een kort zinnetje maakte me bewust van een gevoel en emotie. Van verdriet en ontlading. Van besef dat het inderdaad niet altijd meevalt nee… En ja, dat ik óok daar best wel eventjes van mocht tranen laten. Het mocht laten zijn.
In een klap een besef dat ik zo heerlijk mijn weg aan het bewandelen ben, op mijn manier mijn mogelijkheden zoek én ze benut, en hoe gewoon het is dat ik leef op deze manier. Wel met een megavette beperking vooralsnog… En gek genoeg, sta ik daar nauwelijks nog bij stil!? Dat brengt ook een besef dat het dus eigenlijk heel goed met me gaat als mens, dat ik leef en geniet en blij ben, mogelijkheden zie en ernaartoe werk, dat ik ben.
En ja, dan is zo’n moment als vanochtend wel erg oké, welkom, fijn, nodig en ontladend. Want ik zou zo maar even blijven hollen en niet meer stilstaan ;-).
Geduld, is namelijk niet mijn sterkste kant en daarom ook een misbruikte motivator het ‘geen-geduld’ met als risico door te walsen en vooral niet stil te staan en te voelen als ik zo lekker in de flow zit :).
Dus ik vond het een fijn kadootje, van mijn ziel, om even te beseffen en voelen dat het ook af en toe best zwaar is en niet leuk, hè lieverd? zeg ik dan. Het is goed, het is oké. En nee, het is ook zeker niet normaal om 31 te zijn en niet de hele wereld te kunnen verkennen op je blote voeten en tigduizend opleidingen en cursussen te doen en spirituele cocktailfeestje te geven ;-). Haha.
En dan ben ik toch even trots, op mezelf, dat ik het zo doe. Dat ik heerlijk genieten kan en me blijkbaar niet in een leven vol lijden laat vallen maar leiden en zijn heel hartelijk tot me neem.
En dan geniet ik van de tranen van ontlading, van de ruimte van mijn ziel, van besef dat ook ik weleens een paar armen om me heen geslagen nodig heb. Gewoon heel eventjes maar natuurlijk ;), dat is mens-zijn. Dat ik mens-ben.

20130613-172830.jpg

20130613-172850.jpg

9 thoughts on “Emotie, want ik mis mijn spiri-cocktailfeestjes! ;-)

  1. Héél mooi! Voor mij zijn deze woorden alles zeggend, je doet het zo ontzettend mooi, het bewandelen van jouw unieke weg op eigen wijze!
    “(..) dat ik zo heerlijk mijn weg aan het bewandelen ben, op mijn manier mijn mogelijkheden zoek én ze benut, en hoe gewoon het is dat ik leef op deze manier. Wel met een megavette beperking vooralsnog… En gek genoeg, sta ik daar nauwelijks nog bij stil!? Dat brengt ook een besef dat het dus eigenlijk heel goed met me gaat als mens, dat ik leef en geniet en blij ben, mogelijkheden zie en ernaartoe werk, dat ik ben”

  2. Ik heb in gedachten een arm om je heen geslagen en leef intens met je mee. Voor mij was het ook rond jouw leeftijd dat mijn lichaam niet meer wilde…ik weet hoe je dan elk ding aangrijpt om het tij te keren. Liefs en ♡♡♡♡♡♡♡

      • Lieve Anouk, Intuïtief voel ik me, vanaf het eerste moment van ons contact, verbonden met je, voordat ik ook maar iets van je wist. Het was iets in je manier van reageren, waardoor ik het gevoel kreeg dat ik ook op een ander niveau verbonden ben met je. Langzamerhand beginnen de puzzelstukjes op zijn plaats te vallen…ben daarom ook blij je vriend te mogen zijn en je te mogen ondersteunen met mijn gegeven energie. Liefs en een dikke knuffel…

  3. Hoi Anouk, ik (her) ken me zelf volledig in jou! Na veel pijn, ontkenning, therapie gedurende 13 jaar ben ik nu veel rustiger in mijn ziek-zijn (CVS, gerelateerd aan epstein-barr-virus).
    Ziekte is uitgekomen rond 40 jaar, na een woelige periode.

      • hoi Anouk, cognitieve capaciteiten, woordwisselingen enzo… ook herkenbaar? 🙂 ik zet ook heel veel letters in verkeerde volgorde… 🙂 ik was ook mijn passwoord kwijt, moest ik me weer helemaal opnieuw registreren! als ’t dat maar is hé, nu een beetje gaan genieten van ’t zonnetje, clannad

      • Haha, herkenbaar soms, spelling is niet wat het geweest is bij mij ;-). Maar geeft niet hoor, dat is het voordeel van admin zijn, kan ik het aanpassen ;-).
        Geniet van de zon! Doe ik ook, wanneer hij zich laat zien tussen de wolken door.
        Ps.ik vergeet woorden enzo, zie reactie hiervoor.. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s