Herfst, en het naar binnen keren.

Naar binnen keren. Dat is wat de herfst je voorspiegelt. Zichtbaar aan de planten en bomen, welke afsterven nadat ze hun zaad verspreid hebben, of onder de grond door blijven leven met hun wortels, onzichtbaar voor de bovenwereld, maar gekoesterd in de aarde. Bomen die hun blad laten vallen, de sapstromen naar binnen halen, zich klaar maken voor het seizoen van overleven van binnenuit.
Het heeft iets mystieks, dit aardse seizoen. De kleuren die tevoorschijn komen. Soms mistige velden. Vele hebben het vaak over de lente, met zijn bloemen en vele geuren en kleuren. Ik merk dat de herfst echt mijn seizoen is… Het blad, de kleuren, de geuren, de wind die de kleuren verspreid, de geuren naar mijn neus brengt en mij vervoert als ik in het bos loop. De bomen die zo duidelijk transformeren. Blij met de lange herfst, waarin zijn blaadjes geleidelijk verdwijnen, en ik elke wandeling die ik maken mag weer opnieuw verrast wordt door schoonheid en pracht.
En deze week, wordt het voor mij duidelijk dat het nu even een tijd van naar binnen keren is voor mezelf ook. Niet alleen de rust opzoeken, maar ook mijn innerlijk en zijn. Reflecteren aan mezelf, spiegels bekijken, voelen wat er gebeurt en dieper kijken dan alleen ervaren. Er zijn weer boodschappen, die gegeven worden, aan mijn wezen. Soms is het nodig in gesprek te gaan met mezelf. Om te evalueren, om plannen te maken, om te doorvoelen, of om gewoon stil te staan bij.
Naar binnen keren zoals de natuur doet, om over een tijdje, wanneer de natuur zich van hernieuwde energie heeft gevuld weer herboren wordt. Tevreden met hoe het gaat, soms verbetert omdat het geleerd heeft van het jaar ervoor…
Langzaam nadert het einde van het jaar. Normaal sta ik er helemaal niet bij stil, vind ik het toewerken naar oud en nieuw ‘overrated’ en nietszeggend, gewoon weer een dag. Datums zeggen mij sowieso niet zoveel. Nu voel ik, los van de datums, een periode van reflectie. Waar kom ik vandaan? Dit jaar, eigenlijk ben ik halverwege als ik van mijn geboortedatum uitga, mijn seizoensjaren, is het mooie binnengeslopen. Na jaren van zwaarte en strijd heb ik gaandeweg in 2013 mogen loslaten, en meer leren loslaten. Letterlijk door afscheid te nemen van werkgever, ziektewet 2 jaar, tijdelijk van instanties, woonomgeving veranderen, op krachten mogen komen, ziek-zijn loslaten en transformeren naar zijn, want onze taal doet gekke dingen… Ik ben niet ziek, ik ben, en draag iets met me mee.
Identificeren met mijn zijn, en niet met ziekte. Een wezenlijk verschil, zichtbaar en onzichtbaar tot uiting gekomen.
Gevoel, een factor zo belangrijk. Mechanismen van de ziel.

Deze periode is van bezinning, mijn lichaam vraagt erom, is met van alles bezig, en mijn geest, nou die maakt altijd van alles mee ;-). Tijd om samen te komen, in het bad van licht en duisternis, stilte en onrust, in eenheid bezinnen…

Namasté

20131127-200759.jpg

Advertenties

2 thoughts on “Herfst, en het naar binnen keren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s