Dankbaarheid, net zoiets als positiviteit…

Ik heb eens zitten nadenken. Over dankbaarheid, nav een klein opdrachtje wat iemand me gaf op FB voor drie dagen dankbaarheid.
Ik heb zitten nadenken erover, een beetje analyseren, want er komt bij dankbaarheid gelijk een zinnetje boven bij me van, ‘je moet wel dankbaar zijn’. Voor bijvoorbeeld alles wat je hebt, wat je kan, nog kan, etc. Wat me dan weer doet denken aan echt zo’n ding. Zo’n ding, net als positiviteit. Want ‘je moet wel positief zijn’.
En in deze contexten kan het een insinuatie creëren. Een insinuatie van dat als je niet dankbaar, of positief, ‘bent’, dat dat slecht is, en je per definitie ondankbaar of negatief bent.
En dit kwam dus langs in mijn gedachten. En het besef, dat klopt niet! Want dit is die rare dualiteit, of het zwart witte, of het niet groot en dan maar klein etc.
Ik kwam erachter bijvoorbeeld, dat ik moeite had even om die allesoverheerlijkende gevoelens van dankbaarheid en geluk te ervaren, te voelen. Dat zegt niks over of ik het al dan niet bén of niet.
Want ik ben enorm dankbaar, voor heel veel in mijn leven. Ik voel mij ook heel vaak gezegend.
Maar soms, kán je gewoon even niet goed hierbij, deze dingen, ze voelen. Omdat er wat andere, wederom dingen, van binnen wellicht, je aandacht vragen, eisen, slurpen, wat dan ook.
En is dat erg? Nee!
Ik voelde me een beetje rot, over het feit dat ik even niks échts kon melden aan dankbare gewaarwordingen.
Totdat ik dit besefte.
Totdat ik besefte dat ik gewoon mocht zijn.
En dat ik momenteel gewoon even niet goed bij dankbare gevoelens kon komen. Echt deze voelen. Naast een verstandelijk weten.

Soms, is het niet mogelijk om je een staat van beleven en gewaarworden op te dringen, omdat het simpelweg even niet het moment is daarvoor. Misschien heb je nog wat te doorvoelen, te beleven, te verwerken, of wil je simpelweg gewoon even zonder, óok goed genoeg zijn.

Dus ik mag zijn nu, precies waar ik me nu begeef, precies hoe ik me nu voel, precies wie ik ben en alles is oké.
Daar ben ik ik dan weer dankbaar voor!
😊

Ik kan je wel vertellen waar ik blij van werd de afgelopen dagen.
Twee vlinders die druk doende in mijn tuin kwamen en steeds rond blaadjes dwartelden. Ik begreep hun gedrag niet zo. Hij zat erop stil een tijdje, dwartelde weer druk rond, vond een ander blaadje, dan daar stil, en zo maar door. En ook echt, niet alle planten waren geschikt. Soms landde hij op de smeerwortel, of op een viooltje, maar dan fladderde hij gauw weer weg. Bijna landde hij op mij nog, maar bedacht zich op tijd dat ik geen groen blaadje mee ben 😉.
Nee, mijn grootbloemige lavatera bladeren in de groei nog, waren favoriet. Maar ook de rucola scheen goed te doen. Ik ging eens dichterbij kijken, en ja, hij kromde steeds zijn lijfde. En prompt, onder op de blaadjes legde hij dan een eitje. Deze werd ‘uitgepoept’ en eraan vastgeplakt.
Ik was verrast, en werd vrolijk van mijn bevinding en observering der natuur.
Dank je vlinders, voor onze meet-cute in mijn tuin. En ik ben weer wat wijzer geworden.
❤️

20140703-203004-73804320.jpg

Advertenties

2 thoughts on “Dankbaarheid, net zoiets als positiviteit…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s