Ken je dat?

Ken je dat?
Die twijfel aan jezelf?
Die ‘gedacht-was-ver-weg-verdreven-te-zijn-geweest’ onzekerheid om te zijn wie je bent die weer even de kop op komt steken?
Zo om de hoek, en dan net die hoek die je net om wilde gaan… Gegrepen en je uit dagend, met een valse grijns. Haah! Nu heb ik je hè, gnaa, gnaa, gnaa 😈.
En je aankijkt met een blik, van en wat ga je nu doen, hè? Nu heb ik je!

Wat doe je dan… Loop je terug? Draai je om? Om er vanaf te zijn?
Of loop je ertegen aan? Of misschien wil je eromheen? Wat niet lukt uiteraard, want dat duiveltje beweegt gewoon met je mee als je eromheen wilt lopen, ‘die kant op? Ghèhe, ik loop wel mee’. Dan kom je hem tegen…en hij wijkt niet, blijft de weg versperren.

Ik ben niet zo van omdraaien, niet om zo’n reden, wat wel betekent dat ik spanning voel, die nog niet wegebt… De uitdaging zit hem dus hierin. De uitdaging van die valse grijns, van het twijfel zaaien in je zijn, hoe pak je die aan…

Dus ga ik maar even zitten, voor hem, op de stoep, om te observeren. Hoe beweegt ie? Wat zijn zijn trekken? Wanneer schiet hij omhoog?
Langzaam verzamel ik mijn kracht, observeer ik en leer ik, vastberaden om mijn weg te vervolgen als ik de hoek om ben gegaan… Ik laat me toch zeker niet tegenhouden door zo’n sukkeltje onzekerheid die me twijfel aan mezelf toe strooit?
No way.

Ik blijf gewoon zitten. En hoe ik er voorbij kom? Eerder ook gelukt, en ik ben dit keer alweer goed op weg. ❤️

Mocht je hem ook tegenkomen, zeg dan maar dat ie af zal druipen, sooner or later, het zál gebeuren!

Namasté

20130927-131134.jpg

20130927-130836.jpg

Advertenties

Brief aan ik

“Lieve ik, lieve ik,

Met verdriet in mijn ogen en een brok in mijn keel schrijf ik dit naar je… Ik hou van je…en begrijp soms zelf niet waarom ik dit doe. Zo voorbij je ren…je niet aankijken wil. Je hebt alle recht om mij terug te fluiten.
Het is niet lief van mij, arrogant ook…,kwetsend.
Vanuit de grond van mijn hart zeg ik SORRY ❤ Échte sorry.
Het doet me pijn dat ik je pijn doe en negeerde, lieve ik. Nog steeds ben ik bang dat ik je weer voorbij loop…. Wat ik niet wil! ik zal er alles aan doen om mezelf te helpen dat niet meer te laten gebeuren. Ik schaam me ervoor…
Ik voel zoveel rust en harmonie als ik bij je ben. Dan voel ik ons één. Volledig samen. Het beste gevoel dat er is. Want ik weet, dan maakt niks meer uit, want dan ÍS er simpelweg.

Geen druk
Geen haast
Geen stress
All-een zijn
All-een liefde
All-een innerlijke rust.

Ik hou van jou. Voor altijd verbonden.

Heel veel liefs,
Mezelf ❤ "

Image