Wens voor nu, 2014, en altijd:

Kerst,
Wat is kerst,
Voor wie is kerst….
De tijd van de feestdagen, het einde van het jaar.
Misschien ben ik niet meer van het kerstprincipe, of de kerst an sich. Wel het elkaar het beste wensen, liefdevol zijn, soort van allemaal goed en elkaar helpen. Maar dat, wil ik eigenlijk het hele jaar door. Het is alsof we moeten knallen de rest van het jaar, vooral naar niemand omkijken want ‘we moeten knallen’. Soort van ‘disconnected’ verder leven de rest van het jaar. En we zitten zo ‘vol’ dat we dat ook het liefste willen. Geen gedoe, zo min mogelijk, van anderen.

Mijn wens voor nu, voor komend jaar, voor altijd, is dat we van ‘disconnected’, weer volledig ‘connected’ raken. Dat we wakker worden, de liefde her-ont-dekken, onze missie, samen leven, harmonieus, dat de machtssystemen in elkaar donderen, dat we onszelf weer gaan leiden, onze kracht ont-dekken, de passie en puurheid, het respect, de verbinding!
Dat iedereen weet wie hij/zij is, waarvoor we er zijn, dat we het pure nastreven, het echte, dat we durven, weer gaan zien, weer voelen, ervaren, zoals het echt is. Vrij.

Fijne feestdagen.
Namasté

20131225-172119.jpg
mooie film, the green beautiful klik deze link om te zien.

20131225-172128.jpg

Advertenties

Je denkt zeker dat we dom zijn, hè overheid? -zorgtoeslag etc.-

En we hebben weer een nieuwe verzekering gekozen hoor!

Wil me wel even wat van het hart. De overheid, die mede een vinger in de pap heeft in bepalen van de hoogte van de premies en eigen risico bepaald, doet het wel leuk natuurlijk… Aangezien de zorgpremies, OGENSCHIJNLIJK, omlaag gaan volgend jaar. Jawel, ogenschijnlijk, want tegelijkertijd flikkeren ze (lees: verzekeraars) weer een boel uit de pakketten en schuiven ze vele vergoedingen een staaltje ‘aanvullend’ verder op. Wat resulteert in uiteraard een hogere aanvullende verzekering wil je nog steeds dezelfde vergoedingen krijgen als nu bijvoorbeeld.

Maar nu komt het, ze denken vast dat we dom en schaapachtig zijn…, hè overheid? De zorgtoeslag, hulp en noodzaak voor mensen die het niet breed hebben en met de exorbitant hoge verzekeringskosten van deze dag (uiteraard moet je het eigen risico erbij optellen zeker als je aan een chronische ziekte lijdt, want die ben je gegarandeerd ook aan het uitgeven…) zeer noodzakelijk.
Wat doen ze? Nou beste meneer en mevrouw, de zorgverzekeringspremies gaan omlaag toch? Dan kan de zorgtoeslag ook omlaag! Laten we wel eerlijk wezen en blijven. (Eerlijk? Bestaat dat in het woordenboek van onze staat?) We gaan gewoon van maximale toeslag van €88,- in de maand naar €72,-. Is maar een verschil van €16,- per maand, dekt prima de verlaging.

Toch?

NEE! dus… Want als ik me hetzelfde wil verzekeren, en de kosten voor de behandelingen deels (ja want de behandelingen die écht werken voor mij worden natuurlijk niet volledig vergoed) vergoed wil krijgen, moet ik me hoger aanvullend verzekeren. Waardoor mijn totale premie gelijk blijft ten opzichte van 2013, en ik dus in feite €16,- per maand erop achteruit ga (naast alle andere verlagingen) omdat de zorgtoeslag wordt aangepast. Fair and square ammehoela.
En dan nog niet eens gesproken over de vrijheid, met vrije zorgkeuze en dergelijke… Waar toevallig ook aan geknibbeld wordt, en goed ook.
Wedden dat er volgend jaar weer een premieverhoging is? Of eigen risico of iets. En dan in het kader van de ‘crisis’ de hulp niet verhogen. Dus nu slim verdekt handelen natuurlijk…

Mij is het duidelijk, al lang natuurlijk, het sociale stelsel tot op de grond toe (misschien zelfs tot onder de grond…!?!) afbreken! Yeah!!!

Vrije marktwerking, wat was er ook alweer goed aan in de zorg? Goed voor de portemonnee voor een aantal ja, over de rug van het grootste deel. Iets met 1% en 99%… Je herkent dit misschien.

Ik zie al een hele tijd wat er gebeurt hier, in Nederland, in Europa, (in de wereld) en mij niet gezien. Ik zal never nooit niet de ‘geld is macht’ handel steunen. Vrijheid weghalen hè? En langzaam maar zeker iedereen lekker voorgoed afhankelijk maken. Want ja, waar afhankelijkheid heerst, is macht over, die kun je be-heersen.
Ik wordt misschien verplicht in bepaalde opzichten, maar ik zal er alles aan doen wat ik bij machte ben om het anders te doen. Met mijn keuzes, met mijn ziel, ik steun wat niet ten koste gaat van anderen en de natuur. Ze laten het onmogelijk lijken, je doen geloven, ook hier mij niet in gezien. Mogelijk wel degelijk!!! Makkelijk? Nee, niet in hoe het eruit ziet nu nog. Maar mogelijk wel.
En met die vieze spelletjes, beste mensen aan het hof en verder? Daar zul je mij niet in mee zien doen.

Ooit, zal het doek vallen. Daar geloof ik heilig in!

Namasté

For peace and love ❤️

20131219-210616.jpg

20131219-210638.jpg

20131219-210652.jpg

20131219-210658.jpg
Ps. Dit staat er op de site van de Rijksoverheid bijvoorbeeld:
“Compensatieregelingen in de toekomst

Het kabinet voert de komende jaren hervormingen door om de zorg toegankelijk, goed en betaalbaar te houden. Daarom is het kabinet van plan bestaande regelingen voor financiële compensatie af te schaffen.

Welke regelingen worden afgeschaft?
Het kabinet is van plan om de volgende regelingen uit de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg) af te schaffen. Het parlement moet de plannen nog goedkeuren. De bestaande regelingen worden in fasen afgeschaft:
Wtcg
…”

Om de zorg toegankelijk, goed en betaalbaar te houden. Uhhh….wat gaat er hier mis?

De eerste stap… Opstarten eigen werk

Spannend! Nu het stuk grond niet door gaat, en de plannen om ecologisch duurzaam met permacultuur te leven even uitgesteld worden, komt er een ander plan bovendrijven. Werk!
Jawel, ik voel dat de tijd daar is voor stappen. Net zoals ik eerder onderzocht over wonen en het stuk grond. Dat gaat niet door, dan ga ik verder met andere plannen. Als linksom niet werkte nog, dan rechtsom. En in dit geval, mijn lang gecreëerde droom van eigen werkzaamheden oppakken. Eigen praktijk, mensen helpen en begeleiden, de eerste stap uit de grote ideeënbus van mijn bovenkamertje. Een aantal mensen per week, beginnen bij 1. Zoveel ideeën, zoveel ambities, zoveel gedachten. Ergens beginnen… Dat wordt hier!
Mijn achtergrond inzetten, als fysio, coach, trainer, ervaringsdeskundige. Bundelen en mensen begeleiden, in hun kracht, herontdekken van potentie, liefdevol met diepgang, en lichtvoetigheid erbij. Op naar de kern!

Over een week heb ik een afspraak met een bekende, een vrouw welke ik al jaren ken, een vriendin van mijn moeder. Iemand die weet heeft van eigen bedrijven, vanuit passie, en ik met haar goed zou kunnen sparren. Ga ik vanuit… 😉
Ik heb de knoop doorgehakt, en om tot stappen te komen voor de uitvoering, contact gezocht en hulp gevraagd. Doe graag alles alleen natuurlijk, als onafhankelijke zelfstandige vrouw 😉 , maar weet ook heel goed dat we er niet voor niets allemaal samen zijn en we veel van elkaar kunnen leren. En soms is het nodig, om tot stappen te komen. Ik heb gebeld, en iets in gang gezet. Benieuwd waar het me brengen zal en hoe.
Leren, continu is het leven leren, en ik ben er klaar voor, om ook hierin te leren.
En het mooie is, of ik uitkom waar ik aan denk, maakt niet uit. De weg geeft genoeg om ergens uit te komen. Ook stap voor stap. Ik laat me verrassen!

Namasté

20131202-202721.jpg

Ik ben, wij zijn… Onze grootste levensmissie en nog wat van Plato

Nieuwe blog, welke op een andere pagina staat. Een ander project van mij, wat lang stilstond.
Zeer de moeite waard om te lezen natuurlijk 😉. Dus bezoek de pagina en beslis voor jezelf!

Op gedachten-goed en vlinders.
Ik ben, wij zijn… Onze grootste levensmissie, en nog wat van Plato | gedachten-goed en vlinders
http://gedachtengoedenvlinders.wordpress.com/2013/10/14/ik-ben-wij-zijn-onze-grootste-levensmissie-en-nog-wat-van-plato/

Namasté ❤️

Latijn en co, ofzo… ;-)

Zo, dag 3 van de opleiding kruidengeneeskunde achter de rug. Ben toch best wel trots eigenlijk! 🙂
Al gauw wordt het ‘normaal’, een opleiding doen, deze opleiding doen, weer studeren en mezelf in de leerstoel plaatsen. Zo leuk vind ik! Zo blij mee dat het kan.

Hoe ervaar ik het nu, het weer leren? Nou, dat is even zien hoe het gaat. En weer proberen trucjes te bedenken voor het onthouden. Want als er één ding is wat heel anders gaat dan vroeger…die vroeger dat ik nog studeerde en altijd alles in een keer haalde en nagenoeg geen moeite had met studeren, behalve genoeg tijd missen ;-), en alles tot het laatste moment kon bewaren om in de stress te schieten en keihard te blokken om het vervolgens met een zucht van verlichting weer met knallende cijfers te halen, ochtenden om 6u op kon staan voor een tentamen om nog even te leren etc etc etc.
Nou, die tijden zijn veranderd. Dat wist ik al, want ik kreeg (toen nog niet bekend) ME toen ik begonnen was aan een coachopleiding van een jaar. Welke ik na 3 jaar pas afrondde, en struikelend op de drempel mijn afsluittoets haalde. Ik tijdens het studeren wel 10 keer dezelfde psychologische tekst kon lezen maar me nóg afvroeg wat ik nou gelezen had!?!

Dus wist ik, nu, met elke week les, dit ga ik anders aanpakken. Proberen bij te blijven, elke week een verslagje maken van het kruid dat we behandelen. Na te lezen. Af en toe die Latijnse namen opnoemen in het bijzijn van wie er ook is in mijn buurt ;-). Solidago virgaurea, Hypericum perforatum, Calendula officinalis…. En nu moet ik al nadenken, dit zijn er pas 3!! Het worden er dit jaar 50. En dan heb ik het nog niet over de inhoudsstoffen, de signatuurleer, de geneeskrachtige werking, de bereiding enz enz enz.

Zo zie je, het is weer ‘knallen’, op mijn manier, een nieuwe manier.
Ik vind het leuk, en hoe ik alles onthouden ga dat zie ik wel, ik ga ervoor, en straks kan ik iedereen die wil en erom vraagt o.a. van een kruidenconsult voorzien en hopelijk helpen op de meest oude manier van genezen, waar alle chemische medicatie van afgeleid is. De medicatie welke alternatief wordt genoemd, maar in feite, laten we eerlijk zijn, de meest pure en originele vorm heeft. Het andere, farmaceutische, zou alternatief moeten heten…. Vanaf nu, voor mij dan wel :-).

Namasté

Amor omnia vincit (Liefde overwint alles)
Ad tempus vitae (voor het leven)

20130924-180424.jpg
“To be, rather than to seem (to be)”

Time flies! When you’re having fun…

Tijd vliegt, werkelijk echt! Heeft vleugels, net als wij… 😉
Eerst schreef ik 1 tot 2 keer in de week en nu ben ik ‘blij’ als ik de twee weken haal!
Dat zal dan wel een goed teken zijn, ergens… Met veel bezig, betekent bezig, betekent bezig kúnnen zijn, betekent dus vooruitgang…ofzo…of andere keuzes? Maar nee, ik vind mijn blog schrijven wel leuk. Er gebeurt alleen vaak zoveel dat ik niet weet waarover te schrijven!
Ooit wil ik nog eens een boek schrijven, je weet wel, zo’n überhip idee dat de helft van de wereld ondertussen heeft… Dus.. Maar al jaren bedenk ik me, hoe krijg ik dat ooit op papier, in teksten, in letters en zinnen, al wat in mijn hoofd zit. Ideeën heb ik wel. En nee, zal geen romanschrijfster worden, ben meer van de realiteit en een tikkeltje filosofische psychologische spirituele kant… Zoiets ja! 😉
Dus, jaren fietsen voorbij. De tijd vliegt, maar de jaren fietsen…
Ooit een half A4tje begonnen, is in ieder geval iets. Toch? …
Zodra ik begon destijds, raakte ik in een ‘wat moet ik schrijven’. En als ik moet gaan nadenken over wat ik schrijf komt er dus niks op papier! Ik schrijf met wat in me opkomt, ga geen uitgedachte teksten schrijven. Doe ik met deze blog ook niet, dat werkt niet voor mij. Ben meer zo’n dagboekschrijver die spontaan gaat schrijven met wat er opkomt, en in dat boek-‘gebeuren’, die tijd is nog niet rijp blijkt nog steeds.
(Tijd rijpt ook, naast vliegen..)

Zo ook, vandaag, een lieve schuitjegenootje kunnen bezoeken voor wat klets en een thee en een krukje wat ik ophaalde bij haar. Toen ik nog om de hoek woonde in Rotterdam kwam het er niet van, wij tweeen krakkemikkig (zeggen we maar even zo) en instanties eisten alles op. Nu was ik in de buurt voor een behandeling en zou ik langskomen. Dat was dus heel leuk! Zo’n momentje van gezelligheid en leuk bezoekje. Alsof ik haar niet voor de eerste keer zag! Zo zie je maar, social media doet een heleboel, in leren ‘kennen’ door de tijd heen zonder elkaar te ontmoeten.

De tijd die vliegt, dus, en ik vlieg mee… Door kruidengeneeskunde vakopleidingen heen en plannen om eco-logisch te gaan wonen (ipv appartementjes in Rotterdam,wat ik ruim half jaar terug nog dacht voor ik verhuisde..) en gemeente mee te krijgen, tot weekendjes weg afgelopen weekend en nog minstens één in het verschiet, plannen voor een wintersport! Jawel, ik ga het weer proberen, volgend jaar :-D. Behandelingen, verbeteringen, geduld (daarbij lijkt tijd vaak ineens te kruipen ipv te vliegen…) enz enz enz.
En de tijd, die verandert ook…continu, net als het leven, veranderlijk als ze is. Steeds maar weer, krijgt ze het voor elkaar om met iets totaal anders om de hoek te staan wachten, dat ik gewoon weer niet had kunnen bedenken. Ik vlieg, flow, fladder, stroom en fiets maar mee… Het brengt me sowieso ergens!

En wat je krijg je dan? Een onsamenhangende gezellige tijd-loze chaotische…blog.
Maar ook een engelenboodschap en wens voor jullie allemaal! Rechtstreeks naar je hart ❤. Ik hoop dat je hem voelt!

Namasté en fijne avond.

“Time flies, but you are the pilot!”

20130919-202026.jpg

Innerlijke belletjes, voor verandering

Vaak is het besef van verandering willen, de eerste stap in de trein naar verandering. Het niet wegwuiven en naast je neer leggen, doen alsof je het niet van je ziel gevoeld/gezien/gehoord hebt, maar er open in zijn en staan zorgt vaak voor nieuwe dingen op je pad. Ideeën, mensen, voorvallen, hints van het universum. Uiteraard is het de keus van ieder om er iets mee te doen, luisteren naar die innerlijke belletjes, die ergens bij gaan rinkelen en je een gevoel bezorgen…en daarmee een richting aanwijzen wellicht…?

Zelf zit ik heel erg met het idee te stoeien voor míjn droom, om deze na te jagen en te realiseren. Eerst met allerlei gedachten over de vele haken en ogen. Maar, ik ben al van ver gekomen wat een tijd lang onmogelijk leek en was, dus wat als het me gewoon wél stoer lukken gaat!? Die optie is er wel degelijk en kan ik natuurlijk óók creëren in mijn gedachten. Zo ga ik er dus voor, benutten van die kans, in ieder geval me erin verdiepen, mogelijkheden onderzoeken, kennis erover opdoen, soort ‘veldonderzoek’ vanuit huis, waar kan. Ik wil niet meer uitgaan van dat iets niet kan, bij voorbaat, maar dat het wél kan of zou kunnen! En dat ik mogelijk met teleurstelling moet dealen, dat mag ik dan maar leren 😉, als het nodig is want dat is helemaal niet zeker dus! Hier ga ik dan ook niet gelijk van uit.
En een groot voorbeeld is een heel belangrijk persoon in mijn leven geweest, welke er al een tijdje niet meer is, maar van wie ik wel de genen draag. Zichtbaar en onzichtbaar. Híj deed het ook gewoon, híj had het lef, híj durfde ergens voor te gaan, zonder te weten hoe het uitpakken zal. Dus ík kan dat ook, heb dat ook in me…ergens toch? ☺ Ja, dat zit er. Ik kan me nog wel wat herinneren, iets heb ik eerder gedaan, in het klein.
“Niet geschoten is altijd mis”.

De weg is de weg, en je vóelt wanneer je op je weg zit. Of je uiteindelijk op het doel uitkomt wat je voor ogen had toen je begon weet je niet, maar de weg leidt je wel waar je naartoe moet, en kom je dus ook uit op een punt, met wellicht een ander doel dan eerst. Maar dat eerste idee van een doel wat voor ogen lag maakte dat je stappen zette in de juiste richting… Het maakt dus niet uit, of je uitkomt op de plek waar je dacht, ik geloof erin dat als je ‘de weg’ volgt, er precies langskomt wat je nodig hebt. Zij het in mensen, in middelen, in gebeurtenissen, in leringen, in processen. Een verrijking en groei, dat zeker.

“Hold your vision, trust the process” zoiets.
Mooie woorden, die me hieraan doen denken. Het onbekende najagen in een beeld, gevoel, weten, ergens kom ik uit… Trust the process… The process of life, if you choose for it…

Namasté

20130907-205713.jpg

20130907-205657.jpg