Herinnering van zijn, de essentie.

Herkenning, herinnering.

What if healing means, remembering who we really are. What we really are. Remembering our souls and essence.

Deze gedachten komen in me op. Gisteren heb ik een workshop gevolgd, van de Tzolkin. Hij heette “zelfverwezenlijking en creëren vanuit essentie”.
Dit was alles wat ik wist, en dat ik, zonder de titel, er al naar getrokken werd. Een paar maanden terug al contact gezocht, maar besefte, nee, dit is niet te doen voor mij. Een dag houd ik niet vol. Nu, een paar maanden later, is er veel veranderd. Want ik voel me klaar om dingen te ondernemen, ik laat het over me heen komen. Houd ik het vol of niet. Ik voel, ervaar, ga op mijn kern af en wat ze aangeeft. Vertrouw, op de energie, op het universum.
En ditmaal, liet ik me compleet leiden door mijn intuïtie. Hier ga ik naartoe.
En het was precies goed voor mij, alleen al de manier van opzet, niet vastomlijnd, los, de energie van de dag zou ons leiden. Hier houd ik van…
En wat bracht het mij? Herinnering, inzicht, herkenning, bevestiging. Van wie ik was, wie ik ben, waar ik vandaan kom, wat mijn ‘doel’ is. Een soort samenvallen, thuiskomen, net als vele andere keren eerder. Een stukje puzzel wat op zijn plek valt.
In een bewustzijn.
Een hoger bewustzijn dat verder opent.
In zijn.
Pure essentie.
Leiden, in en vanuit zijn.

Wat als mijn lichaam mij is gaan leiden, maar dan met de ‘ij’, lijden dus. Om mij te leren herinneren, wie ik was, wie ik ben. Om thuis te kunnen komen. Om weer te kunnen leiden, met de korte ‘ei’.
Het zoeken, buiten mezelf, heb ik lang gedaan, en heeft nooit de voldoening gegeven als vinden in mezelf. Ook nooit hetzelfde resultaat.
Dat is wat er gebeurt de laatste tijd, ik vind, beetje bij beetje, steeds meer terug, van mijn eigen kern en zijn en essentie. Waar alles is.
Hoe verwoordt je deze energieën? Deze ervaringen? Woorden kunnen teniet doen, aan ervaring… Woorden geven beperking, en randen. En toch, wil ik het opschrijven…

Vanavond zag ik een documentaire, van een naamgenootje doorgestuurd gekregen, “Hersenonderzoeker professor Davidson leidt een ongewoon experiment: kan meditatie en yoga de pijn van Amerikaanse oorlogsveteranen en kinderen met ADHD verlichten? ” Het heet, Free the Mind. Onderaan zal ik de link zetten.
Eigenlijk wil ik niet veel zeggen hiermee, behalve dat het mij geen verbazing meer geeft dat je je hersenen letterlijk kunt beïnvloeden met beoefening van meditatie. Dit is namelijk een klein procentje van wat er nog meer kan.
Energieën zijn zo sterk en krachtig. En als je je weer herinnert, je langzaam maar zeker steeds meer hiermee kan, en voelt, en doet, en ervaart, en, en, en, het misschien wel het meest natuurlijke voelt wat er is!?!

Dit is een gedicht wat eruit kwam, bij de documentaire, op het laatst, en weet je, laat ik het eens delen.

“Love After Love

The time will come
when, with elation
you will greet yourself arriving
at your own door, in your own mirror
and each will smile at the other’s welcome,

and say, sit here. Eat.
You will love again the stranger who was your self.
Give wine. Give bread. Give back your heart
to itself, to the stranger who has loved you

all your life, whom you ignored
for another, who knows you by heart.
Take down the love letters from the bookshelf,

the photographs, the desperate notes,
peel your own image from the mirror.
Sit. Feast on your life.”
Derek Walcott

Namasté

soul01

you can choose the songs your soul can listen to

http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1338221

Advertenties

De vreugde van een stukje aarde

Dat ik zó enorm ervaar! Met mijn handen in de aarde en/of met een stukje aarde bezig zijn. Dit kun je op vele niveaus verder trekken…
Maar net, zojuist, heb ik mijn frame gemaakt om een zeil overheen te kunnen plaatsen, erg simpel, maar oh zo leuk! Knutselen, graven, bekijken, oplossingen bedenken, mogelijkheden, verwonderen. En vooral ook, een stukje aarden.
Mijn tomaatplantjes geplant van de week, daarvoor is de bescherming/overkapping straks, zo ook courgette, paprika óf peper, dat zal nog wel duidelijk worden ;-). Salie staat er al, aardbeienplanten ook, pompoen, kropsla, peultjes, rucola.
Als ik het zo opschrijf denk ik, wauw! Dat is écht al veel!!
En het allerleukste, ik word er zó ontzettend blij van. Voor mij geen stadswonen meer hoor. Echt, die ruimte, buiten zijn, rust, natuur. Ik wil álles leren, van, en met de natuur. Ik ben helemaal los… 😉 Op mijn eigen tempo, uiteraard wordt hierin ook mijn geduld op de proef gesteld. Want…alles leren lukt niet eens in een jaar tijd…iets wat ik graag zou willen. Ik maak er maar een levensopdracht van.
Ik geniet ervan. Heel erg. En wat is fijner dan ergens zo intens van genieten?
Er liggen zakjes zaden (bio-logisch dynamische) op me te wachten, voor nu, of volgend jaar. Met eetbare bloemen, theeën, moestuin-groenten… Dat er iets bestaat als een dropplant! Ík wist het niet in ieder geval. Je kunt er thee van zetten, maar ook de bloemen kun je eten.

Dit is een deel van mijn reis, eetbare planten en kruiden, en ook geneeskrachtige planten en kruiden. Altijd al wel in mijn hoofd gehad, die interesse voor de natuur en zijn heling, in het begin vooral in mijn achterhoofd. Maar sinds dit jaar, BAM!, op de voorgrond ermee! 😉
Het is zó verschrikkelijk interessant. Een wereld gaat open, nog verder open. De basis van het leven, begint hier. Of misschien is het wel de kern.
Al met al, hier zitten vele krachten, energieën, heling, liefde, ongelooflijk gecompliceerde en toch ook weer simpele perfectheid en eenheid en balans.

“Nature is my religion,
Earth is my temple”

20130522-212134.jpg

Nog een mooie tekst die een vriendin vandaag plaatste:

‘We shall not cease from exploration
And the end of all our exploring
Will be to arrive where we started
And know the place for the first time..’
T.S. Elliot

20130522-212154.jpg

Shiatsu en huisartsen uit Kenia

Zo, vandaag heb ik mijn nieuwe huisarts ontmoet. En volgens mij een huisarts naar mijn hart! Iemand die de wetten van het lichaam hanteert en vindt dat je zelf ook moet nadenken en graag wil dat je meedenkt met hem. Nou, beste meneer de nieuwe huisarts, laat ik dát nou ook zelf graag zo zien :-D.
Dus, ik was aangenaam verrast, gedeeltelijk dan want had hem wel van tevoren hierop geprobeerd te selecteren, voor zover dat gaat… Hij zegt, “jij hebt het lichaam en moet alleen doen en volgen wat goed voelt, ook al willen sommige (medici) je andere dingen opleggen. Het gaat uiteindelijk om jou.” Hij legde me zijn werkwijze uit en denk dat ik het hier helemaal in vinden kan. Niks doen wat je niet wilt of wat niet goed voelt. Luister goed naar jezelf. Prachtig toch? He practices what I preach ;-).
Fijne man. Wijze man.

De verwijzing kreeg ik uiteraard gewoon, voor de KNO arts. Vertelde hem dat ik graag een kweek liet maken. Hij was verbijsterd dat dat nog nooit gedaan was. Tsja…

Gisteren kreeg ik een Shiatsu behandeling. Ik was in de veronderstelling dat ik een Shiatsu massage krijgen zou, maar dit bleek dus een behandeling te zijn. Een Chinese geneeskunde blik op mijn lijf. En ik vind dat reuze interessant dus was benieuwd! Dat ze een extreem lage energie voelde in mijn pols was duidelijk.
Een aantal van mijn meridianen werden aangepakt, geopend, gestroomd ahw. Mijn armen in een bepaalde positie gelegd, punten ingedrukt, mijn benen werden bewogen, mijn schouders etc. Als een lappenpop liet ik het maar gebeuren. De fysiotherapie opleiding heeft mij geleerd heel goed los te laten als een ander met je beweegt. Dat viel op ;-).
Nadien voelde ik me eerst erg moe, maar eenmaal thuis behoorlijk in balans. En geen bergen energie, maar slecht voelde ik me niet. Dus de meridianen hebben iets goeds gebracht.

‘S avonds voelde ik me belabberd, zie blog hiervoor, met mijn oor. Dat is nog niet weg.
Maar, ik voel me weer in verbinding staan nu. Na een stukje interview kijken gisteravond over iemand die de spirituele en universele helingsweg volgt, iets waar ik me heel erg in kan vinden en ook dat pad op ben gegaan al best een tijdje, voelde ik me weer opnieuw in balans. En ik voel de uitdaging, weer versterkt, om mijn weg te blijven volgen. Me niet te laten afleiden door allerlei denkwijzen en ‘verplichtingen’ en me in de val te laten lokken door mijn ego.

Volg de taal van het hart en het universum. Adem in het licht van wat is, hét weten.

Zo, voor sommigen wat zweverige taal ;-), maar voor mij alweer zo ‘gewoon’! Haha.
Liefs en een fijne dag.
Volg je hart!

Dit schreef ik gister:
“Ik denk aan helen,
In de puurste zin van het woord.
Aan helen van en via de ziel!”

20130320-131158.jpg