De vreugde van een stukje aarde

Dat ik zó enorm ervaar! Met mijn handen in de aarde en/of met een stukje aarde bezig zijn. Dit kun je op vele niveaus verder trekken…
Maar net, zojuist, heb ik mijn frame gemaakt om een zeil overheen te kunnen plaatsen, erg simpel, maar oh zo leuk! Knutselen, graven, bekijken, oplossingen bedenken, mogelijkheden, verwonderen. En vooral ook, een stukje aarden.
Mijn tomaatplantjes geplant van de week, daarvoor is de bescherming/overkapping straks, zo ook courgette, paprika óf peper, dat zal nog wel duidelijk worden ;-). Salie staat er al, aardbeienplanten ook, pompoen, kropsla, peultjes, rucola.
Als ik het zo opschrijf denk ik, wauw! Dat is écht al veel!!
En het allerleukste, ik word er zó ontzettend blij van. Voor mij geen stadswonen meer hoor. Echt, die ruimte, buiten zijn, rust, natuur. Ik wil álles leren, van, en met de natuur. Ik ben helemaal los… 😉 Op mijn eigen tempo, uiteraard wordt hierin ook mijn geduld op de proef gesteld. Want…alles leren lukt niet eens in een jaar tijd…iets wat ik graag zou willen. Ik maak er maar een levensopdracht van.
Ik geniet ervan. Heel erg. En wat is fijner dan ergens zo intens van genieten?
Er liggen zakjes zaden (bio-logisch dynamische) op me te wachten, voor nu, of volgend jaar. Met eetbare bloemen, theeën, moestuin-groenten… Dat er iets bestaat als een dropplant! Ík wist het niet in ieder geval. Je kunt er thee van zetten, maar ook de bloemen kun je eten.

Dit is een deel van mijn reis, eetbare planten en kruiden, en ook geneeskrachtige planten en kruiden. Altijd al wel in mijn hoofd gehad, die interesse voor de natuur en zijn heling, in het begin vooral in mijn achterhoofd. Maar sinds dit jaar, BAM!, op de voorgrond ermee! 😉
Het is zó verschrikkelijk interessant. Een wereld gaat open, nog verder open. De basis van het leven, begint hier. Of misschien is het wel de kern.
Al met al, hier zitten vele krachten, energieën, heling, liefde, ongelooflijk gecompliceerde en toch ook weer simpele perfectheid en eenheid en balans.

“Nature is my religion,
Earth is my temple”

20130522-212134.jpg

Nog een mooie tekst die een vriendin vandaag plaatste:

‘We shall not cease from exploration
And the end of all our exploring
Will be to arrive where we started
And know the place for the first time..’
T.S. Elliot

20130522-212154.jpg

De aarde roept mij! :-)

Oh jee oh jee… 😉
Waar brengt het volgen van mijn hart mij naartoe?

Nou, daar waar ik wezen moet! Of mag ;-).
En in dit geval bij de aarde. Aardser dan dit kan bijna niet. Blijkbaar roept de aarde me om mijn handen erin te stoppen, om ervan te leren, om energie te mogen opdoen van de aardse krachten. In mijn handen. Ja…deze handen…

Mijn roep naar de natuur was al groot maar lijkt tegenwoordig ‘unstoppable’! Kruiden en planten in de natuur, die eetbaar zijn, genezend werken, moestuinen, permacultuur. Allemaal termen en onderwerpen waar mijn hart heel veel sneller van gaat kloppen! Zó ontzéttend interessant!
Dus bestelde ik wat boekjes, en nog wat meer, tot een cursusje over permacultuur die ik net binnenkreeg. Na het kijken van de documentare op Youtube over Farmers of the Future (zie link onderaan deze blog) was ik helemaal verkocht! Dát, op kleine schaal, lijkt me zo ontzettend gaaf.
Ik heb altijd al willen leren survivallen. Dan vooral dat stoere in de wilde natuur expedities doen. Aan de Camel Trophy mee willen doen etc. Stoere ik ;-). En ook altijd interesse gehad in de natuur in combi met culturen, remote bevolkingsgroepen e.d.
Maar ook al flink wat jaren heb ik een droom, om ecologisch en zelfvoorzienend te kunnen leven. Die droom was voor over 20 jaar een keer. Als er genoeg geld is binnengehaald haha. Nou gaat ons huidige geldsysteem toch wel een keer op de klippen lopen en veranderd er veel, dus bedenk me niks meer voor over 20 jaar.
Nu blijkt die droom sowieso ook te vervroegen volgens mij, in ieder geval de voorbereiding en bepaalde aspecten. Want nú krijg ik een enorme onverklaarbare(niet ‘gewoon’ verklaarbaar iig 😉 ) drang om me met de aarde bezig te houden.
En dat doe ik met liefde!
Ik weet bijna niet waar te beginnen, maar heb al wel door dat het met verbouwen en wilde planten te maken heeft. Leren-leven-van-de-natuur-stap-1 noem ik het maar!

Dus zit ik hier met een papierwerkje Permacultuur-ontwerpen met de natuur, tuinen van overvloed, geneeskrachtige planten en kruiden, etc voor mijn neus. Loop ik sinds kort niet meer zomaar in het bos, maar heb ik een extra paar ogen gekregen voor de ‘on-kruiden’ die er groeien en maak ik fotootjes om ze thuis (nog niet van gekomen..) te kunnen opzoeken. Kijken wat het is. Ben ik al weken op zoek naar daslook in het bos, maar lijk het maar niet te kunnen vinden hier… Waarschijnlijk omdat ik hier in een overvloedig naaldbomenbos loop en geen loofbomen, wellicht. Maar goed, ik sta op scherp!

Nog maar net begonnen, en durven was er nog niet helemaal…stel nou dat ik iets verkeerds pluk en giftig is? Maar vandaag, kwam ik overduidelijk brandnetel en ineens in volle getale hoeveelheden zevenblad tegen en dacht ja!! Nu ga ik iets ervan maken. Meteen bedenkend, sjips, geen schaartje, zakje, handschoentjes bij me… Straks maar terug dan! 😀
Eenmaal thuis, stuit ik ineens op een recept van zevenblad en brandnetel en knolselderij terwijl ik nooooit spontaan recepten tegenkom.
Het moest dus zo zijn. Een spreekwoordelijke schop onder mijn kont! Moi gaat koken met de natuur. Vanavond, als ik wakker word van mijn schoonheidsslaapje ga ik op zoek naar brandnetel, gewapend met zakje en schaar en handschoenen, voor een brandnetelsoep a la moeder natuur!
En dan morgen, of overmorgen, een ovenschotel van zevenblad, brandnetel en knolselderij.
De aftrap dus ;-).

En weet je, ik geloof dat het zó belangrijk is, leren van de natuur. Hoe meer deze maatschappij, vooral natuurlijk de farmacie en lobbyisten en grote industrieën, zich afzetten tegen de pure natuur en haar wonderen, hoe meer ik getrokken word ervan te leren en hopelijk het ooit weer door te mogen geven.
Want in mijn ogen mist deze wereld veel te veel aan puurheid en visie op hoe wonderlijk de planeet is waar we op leven, hoeveel ze geeft, en hoe mooi het is om er mee in harmonie te leven.
Dit is een onderdeel van mijn levensplan blijkbaar, hier word ik naar getrokken.

Volgen zonder een vast weten waarnaartoe…

20130418-140200.jpg

20130418-140222.jpg