Afscheid en een 2e nieuw begin

Het tweede grote afscheid van dit jaar. Mijn verhuizing, met alle emotionele afsluiting van ervaringen erbij, was de eerste begin dit jaar.

20130531-103717.jpg
Dit keer neem ik afscheid van mijn werkgever, na vandaag, ex-werkgever. 5,5 jaar in dienst geweest, waarvan de laatste 2 jaar non actief ivm mijn gezondheidssituatie.
Het is toch een gek idee, en een moment om even bij stil te staan. Wat doet het met me? D├│et het iets met me? Het geeft mij een vreemd gevoel, onwennig, want ondanks dat ik eigenlijk al een hele tijd me niet echt meer bewust verbonden voelde vanwege mijn afwezigheid is er toch altijd nog een lijntje geweest. En dat lijntje, is na vandaag, verbroken. Iets wat als noodzakelijk voelde voor mij, om dit lijntje ‘te lossen’ zeg maar. Om te kunnen groeien, om verder te gaan, om mijn nieuwe weg volledig in te kunnen gaan.
De energie moet vrij kunnen stromen en ik ben verrukt over wat er nu allemaal (nog meer) volgen gaat. Ik voel me vrij, vrijer dan ik was. Zoveel doet energie met je, van een gegeven, in dit geval een lijntje hierin. Het voelt onwennig, want gek genoeg lijk ik weer volledig op mijn eigen benen te zijn gezet nu. Alsof ik er niet volledig op heb gestaan?! In een aspect, is dat misschien dan ook zo, in ieder geval energetisch heeft het zijn betekenis. Ik voel mij dankbaar, voor wat ik heb mogen leren, de vrijheid die ze mij hebben gegeven in mijn werk, de ontwikkeling die ik heb mogen aangaan, ik heb veel mogen leren daar.
Nu is de ruimte om met mezelf te gaan staan, leunend op mezelf, en dus op mijn eigen benen. Want dat is een deel van mijn weg, mijn eigen leider zijn, mijn eigen werkgever ook, in mijn eigen weg, en dus, wederom, op mijn eigen benen. Ik word niet meer gestuurd, vanuit een werkgever, nu stuur ik mezelf…
Ahoy kapitein!! ­čśë

Ik krijg een uitkering, gelukkig, van een gedeeltelijke afkeuring. (35,87% om exact te zijn… ­čśë ) dit zal 13 maanden zijn. En voor mij, schat ik in, precies genoeg om volledig op eigen benen te komen staan. Dit is voor mij de beste uitkomst geweest van alle mogelijkheden, geen 3e jaar bij werkgever, geen ww met een zeer strenge sollicitatieprocedure, geen bijstand waarvoor ik toch niet in aanmerking zou komen nu (en ook niet in wil zitten). Hoe ze hiermee omgaan, is nog afwachten. Maar het universum heeft me wel geholpen om me zoveel mogelijk bij te staan en de beste situatie in de situatie te cre├źren. Zo voelt het.

En nu?
Nu ga ik verder, waar ik al mee bezig was.
Zet de deuren verder open, voor deze frisse nieuwe energie.
Adem het leven in zijn volledigheid in,
Neem de tijd en voel geen druk en dus haast.
Ik ontspan en laat komen en zijn!

De nieuwe fase.

Namast├ę

20130531-103800.jpg

Advertenties

Verhuisd, ik ben er

Zaterdagavond en ik zit in mijn nieuwe huiskamer, op mijn volledige bank! ­čÖé waar ik heel blij mee ben. Want een klein jaar had ik alleen de helft maar tot mijn beschikking omdat de andere helft de trap niet op kon waar ik woonde…trapgat liet dat niet toe. Dus nu is het weer compleet!
Symbool misschien wel, hier is het weer compleet ;-).

20130302-221334.jpg

Ik voel me redelijk oke hier, dat ik hier woon nu, ik geloof dat het helemaal goed komt!
Fysiek gaat het ook niet eens en├│rm slecht, gezien de drukte en afgelopen weken. Ik loop ‘alleen’ met een dof vol oor en zijkant hoofd, wat hoogstwaarschijnlijk duidt op een oorontsteking, die bij mij eens in de zoveel tijd de kop op steekt… Extra moe daardoor en lamlendig, dat wel… Maar geloof dat het allemaal reuze meevalt, met hoe het had k├║nnen zijn!
Gelukkig heb ik alles zo kunnen regelen de afgelopen weken, door geweldige mensen om mij heen, dat ik niet echt over mijn grenzen heb hoeven gaan. En gelukkig heeft mijn bezoek aan de huisarts me die ruimte gegeven!!!
Het inpakken tijdig gepland met mensen om mij heen, die fantastisch hebben geholpen! Alles is voor me gedaan, dat het mij niet lukt dat wist ik al, van de voorgaande 2 verhuizingen. Ik ben in 4 jaar tijd 3 x verhuisd… ;-).
Dit keer was ik alleen en had ik wel meer overzicht en kon ik sturen tot de dag zelf. En zonder de geweldige hulp was ik nergens geweest. Dus, mijn dank is enorm groot! Mochten jullie dit lezen :-).

Ik bof maar, met hoe het is gegaan, met de mensen om mij heen, met de mogelijkheid om op deze manier een woonoplossing te hebben, in huis bij en toch op mezelf, natuur om me heen, de ruimte, de stilte, familie in de buurt. Ik heb het absoluut niet slecht.

Maandag begint de ‘normale’ week weer. Mijn re├»ntegratie start weer, mijn behandeling vindt plaats, structuur in het nieuwe leven onder de rivieren.

Mijn streven is nog altijd (stukken) beter te worden. En ik probeer het op mijn manier. Ik ga ervoor! En deze plek, zal me erbij helpen.
Altijd in ontwikkeling, nooit sta ik stil. Ook al lig ik op de bank, mijn leven staat nooit stil! Of ik wil of niet eigenlijk… ;-). Want lijk er niet echt iets over te zeggen hebben, zo is mijn leven nou eenmaal. Rijk aan gebeurtenissen en ervaringen.

Dus nu zit ik hier, waar ik 12 jaar geleden weg ben gegaan, uitgevlogen ben, de wereld ont-dekt en verkent heb. Terug bij de roots. Een nieuw avontuur, een nieuw pad ingeslagen, een nieuwe weg bewandelen.
Alles heeft een reden.
….
Dus ik laat het los en laat het nu gebeuren.
Kom maar op!
­čÖé

20130302-221258.jpg

Een deur naar een nieuw begin

Nog 2 nachten….
Dan verhuis ik. Weg van de stad waar ik 3,5 jaar geleden met een reden kwam wonen. Deze reden is er al even niet meer. Een stad waarvan ik dacht n├│oit te willen gaan wonen, maar waar ik toch wel een beetje van gaan houden ben. Ook al heb ik bij lange na gezien van de stad wat ik had k├║nnen zien, doordat ik nou eenmaal niet kan, toch heeft deze stad mij verwonderd. Tussen alle hardheid in uitstraling, rommelige bouw als je het mij vraagt, liggen pareltjes verborgen, en voelt het fijn om er te zijn. Dit had ik alleen kunnen ontdekken door er werkelijk te wonen!
Echt zo’n mooi staaltje van: Niet alles lijkt, zoals je denkt ;-).

Dit is wel de pittigste verhuizing die ik ooit heb gehad… Ik ben al een paar keer verhuisd, maar om totaal andere redenen dan nu. Ik merk dat ik heen en weer geslingerd word door van alles, gedachten, gevoelens, het ene moment blij en zin in de verandering, vol vertrouwen, het andere moment voel ik toch wat pijn en verdriet, voor wat was, en soms angst omdat ik niet weet wat komen gaat… Elke andere verhuizing had een eigen gekozen doel. Deze verhuizing is meer iets wat me overkomt. Niet ├ęcht een eigen keus ergens. Dat maakt blijkbaar alle verschil. Waar ik normaal alle uitdagingen aanga met een heerlijk, soms voorzichtig, avonturistisch gevoel, is deze ietwat beladen…en verwarrend.

Maar goed, ik geloof erin dat dit deurtje wat dichtgaat, weer een andere deur doet openen!
Mijn vriendinnen zijn overtuigd dat het goed voor me is dat ik verhuis naar waar ik verhuis dus hoe kan ik dan nog twijfelen!?! ­čśë
En ik trok een paar dagen terug een mooie kaart die niet mooier had kunnen zijn:
“Er vindt een gelukkige verandering, naar een nieuw huis of nieuwe werkplek, plaats. Deze verhuizing is de voorbode van nieuwe positieve energie!”

20130225-102802.jpg

Nou, dat zijn toch mooie woorden, vol vertrouwen.

Dus nog 2 dagen en 2 nachten, leef en slaap ik hier, werk ik toe naar afsluiting, vraag ik mezelf om de deur dicht te mogen doen, komen nog wat herinneringen boven, vul ik mezelf met vertrouwen dat er nieuwe mooie dingen langs zullen komen daar, dat het onbekende ook zijn avontuur meedraagt…en dat ik zal genieten.
Ik word geleid…
Zo voelt het.

20130225-102638.jpg

Ter afsluiting een haiku, gemaakt nadat ik gisteren via lieve mensen op Facebook de uitleg kreeg wat het is, een soort gedichtje…

Ik denk na
Over mooie velden van
Mijn zijn

Alle liefs en warmte voor een mooie dag vandaag!

20130225-102616.jpg