“STOP! In the name of your health…” Zucht

Ik ben weer op zo’n punt gekomen… Zo eentje waar ik mezelf had gezegd niet meer op te willen zitten. Want na al die tijd, wil ik geleerd hebben, om te voorkomen… Geleerd om voor te blijven.
En weet ik dat dit juist lessen zijn. Lessen om me alert te houden, me scherp te houden, me op het juiste pad te houden, te zorgen dat ik bewust blijf en blijf zorgen voor mezelf…
Ergens is het goed wat er gebeurt, want echt waar, in jaren kan ik niet zoveel als nu. Ik geniet intens van alle momenten die ik momenteel heb en meemaak. Ik ben met een vriendin een weekend weg geweest, ik ben een avondje uit geweest naar een optreden, een avond welke eindigde op een manier die nog steeds verder gaat nu, ik doe een opleiding, en ik probeer ook mijn toekomstige, nee huidige, woondroom te realiseren, ik app, bel, spreek af. Alles tussen slapen en eten en rusten door.
Ik doe, voor mij, in jaren, ontzettend veel. En ik ben dan ook ontzettend dankbaar!

Deze maand is voor mij ontzettend druk, zo’n woord wat ik ook al in geen jaren heb gebruikt. Maar echt, de tijd die ik heb, en de energie, daarin ben ik ontzettend druk ;-). Ik wil ook, zo ontzettend veel! Iets wat ik altijd al heb gehad, ik vind ontzettend veel leuk… En kiezen is niet mijn sterkste kant. Dan komt de valkuil.
1+1+1.. Ik kan meer, ik doe meer, ik wil meer en doe uiteindelijk teveel…

Zoals nu, wanneer ik al eerdere signalen wel voelde en opmerkte maar gewoonweg geen ruimte maakte. Ik zag nog niet in hoe. Ik haat dingen afzeggen. Ik weet wel dat het erbij hoort, bij mijn leven, maar nu voelde ik dat ik er geen recht meer op had… Afzeggen…. Het gaat immers beter toch? En ik wil iedereen zien, ik wil niemand afzeggen.
Dus na deze aanloop, en twee dagen rust van tevoren waarin ik wat af had gezegd, kon ik gisteren naar een lang gepland jaarlijks uitje. EOFT, Europian Outdoor Filming Tour. Iets met extreme sporten, 9gave filmpjes, in 3u tijd gestopt met pauze, een kick en adrenaline. Merkzaam makkelijker bij te wonen voor me dan voorgaande 2 jaren! Alleen, dit keer moest ik eerst in de ochtend een klein uur autorijden…daarna in bed kruipen bij die vriendin met wie ik zou gaan, toen buiten mijn gewende tijden om opstaan en met haar nog 35min naar Utrecht waar het was en om 5u begon, uitloop van het programma en om half 9 nog eten halen om vervolgens om half 10 op de bank te ploffen, met wat eten. Dan slechter slapen erbij, klein uur terug naar huis met de auto, en je komt bijna uit op: SYSTEM FAILURE ­čśë

Dus moest ik vandaag, vanavond, een besluit nemen. Morgen, ga ik niet naar de opleiding toe… 3u daar zitten en zwaar cognitief alert zijn zou ik niet trekken, vertelt (lees: schreeuwt want anders hoor ik het niet…) mijn lijf me.
En wandelen, yoga, routine voor mijn gezondheid gebeurt deze maand maar mondjesmaat. Gewoon geen tijd!
Dat betekent, ik zet langzaam mijn gezondheid weer ondergeschikt. Iets wat ik geleerd heb, wat NOOIT meer ondergeschikt mag staan bij mij met mijn lijf. Or else…

Dat dus.
Geen drama nu, want ben nog wel ‘op tijd’, wel even gas terug. En ja, er is z├│ ontzettend veel leuks in deze wereld te ontdekken, ik stop er zeker niet mee… Maar nu, nu is het even Anouk-tijd, quality time, zen, rust en mezelf voeden vanuit die stabiele pure kern. De verleidingen van het leven, sommige dan ;-), weerstaan.
Terug naar de kern!
Dus als je me zoekt, hier ben ik, in mijn kern gedoken, van waaruit ik hoor te leven.
En beter nog, van waaruit ik w├şl leven.
Dat is, volgens mij, iets met vanuit liefde leven.. ÔŁĄ´ŞĆ.

20131021-220250.jpg

20131021-220327.jpg

Advertenties