Ik ben genomineerd voor de Liebster Award :)

20131216-195816.jpg

Een tijdje terug heeft Andrea van http://www.veganblisslove.wordpress.com mij genomineerd voor de Liebster Award. Een award voor kleine bloggers om ze meer bekendheid te geven, omdat je de blogs mooi vindt, inspirerend, of iets in die trant :). De bedoeling is als je het accepteert dat je 11 vragen beantwoord van degene die je genomineerd heeft en zelf 3-5 bloggers nomineert voor deze online award.
Ik voel me vereerd en vind het een erg leuk gebaar! Met de volgende prachtige woorden: “Mijn nominatie is uit gegaan aan jullie blogs, ook al bloggen sommige van jullie al heel lang of zijn zo klein niet meer, maar naar mijn mening hebben jullie alle iets speciaals! Ook al ken ik jullie niet allemaal persoonlijk geeft mijn gevoel aan dat naast een prachtig blog, dat ieder op zijn eigen manier heeft ingevuld, jullie erg puur in het leven staan, een inspiratiebron zijn voor vele, ieder zijn eigen weg zoekend is in het leven zowel op gebied van voeding en/of gezondheid, schrijven en delen vanuit jullie hart een passie is en alle een lichtpuntje zijn in de soms wat sombere wereld! En ik kan niet anders zeggen dan dat ik dat top vind!
‘She makes a difference and the world a better place’ ”
Ze geven me een warm gevoel van binnen en laten me zien dat het schrijven voor mij uitstraalt wat ik er ook bij voel! Bedankt lieve Andrea.
Zo mooi om via het internetmedium prachtige mensen te ontmoeten wie op eenzelfde lijn staan in het leven, ieder zijn eigen manier, maar toch verbonden door een zelfde intentie en kern.
De volgende vragen zijn voor mij verzonnen om te beantwoorden, dus dat ga ik bij deze doen! 🙂

1. Waar blog je over?
Ik blog over mijn leven, ik en ME, zoals de titel aangeeft. Het begon als uitlaatklep in de wereld van mijn leven met ME, en ondertussen is het eigenlijk veel meer, een levensblog, over ervaringen, gedachtes, filosofieen van mijn leven en gebeurtenissen. Diepgang en puurheid in het leven. Zoiets geloof ik :).

2. Waarom en wanneer ben je begonnen met bloggen?
Waarom… Ik wilde schrijven! En delen. De behoefte om te delen wat er allemaal gebeurde in mijn leven, waar ik tegenaan liep in de instantiewereld als je ME hebt, maar ook om te ontdekken hoe het schrijven voor me is. Een soort innerlijk drang hierin ofzo, een wens, een probeersel. Een nieuwe weg, en tegelijk schrijven en achter laten. Ik ben afgelopen jaar in februari begonnen met deze blog. Vorige jaar december met www.gedachtengoedenvlinders.wordpress.com begonnen, maar rolde al gauw over naar deze blog, was voor mij meer gangbaar en toegankelijk. En persoonlijker ook. Ik had meer een persoonlijke ‘uitlaatklep’ nodig. Welke gaandeweg meer vorm is gaan krijgen, meer weg is gegaan van ziek-zijn en plaats heeft gemaakt voor ‘zijn’, en de wereld. De wereld interesseert mij, verward mij, verbaasd mij, intrigeert mij en maakt mij nieuwsgierig. Om te ont-dekken, te ont-hullen, te proeven en te inspireren en om geïnspireerd te raken. Daarom misschien, schrijf ik.

3. Door wie wordt je blog het meest gelezen denk je?
Ik denk door bekenden en mensen met ME of een andere chronische aandoening, mensen die met spiritualiteit en diepgang in het leven staan, of willen staan misschien. Eigenlijk weet ik het niet zo heel goed! 🙂 Zou leuk zijn om te weten.

4. Hoe sta jij in het leven?
Hoe verwoord ik hoe ik in het leven sta… Mooie vraag. Ik sta uitdagend in het leven, optimistisch en zoek altijd naar mogelijkheden. Met veel gevoel, eerlijkheid, diepgang, puurheid en spiritualiteit, en een vleugje humor. Ik houd enorm van de diepere betekenis van het leven, zij maken voor mij het leven interessant, leefbaar, mooi, avontuurlijk en rijk. Ik geloof dat ik heel intens in het leven sta…
Zo leef ik, en beleef ik.

5. Heb je een gebeurtenis doorgemaakt, waardoor je kijk op het leven veranderd is?
Meerdere wel denk ik. Ik ben op net 17-jarige leeftijd mijn vader verloren. Iets wat geen uitleg behoeft over de impact vermoed ik… Het heeft me gevormd, en me al vroeg een stuk volwassenheid en diepgang van het leven gegeven, en waarde. Niet lang daarna ben ik gaan reizen, als 18-jarige, naar de andere kant van de wereld. Een begin van vele reizen, die me absoluut rijk hebben gevormd.
En toch is de grootste impact, waarop ik werkelijk anders ben gaan leven ook, móest leven…, maar ook een deel ervan gekozen heb gaandeweg om het anders te doen, geweest vanaf het krijgen van ME ruim 5,5 jaar geleden. Het is de ‘opstap’ geweest naar het intense en diepe, het werkelijk ontdekken en uitdragen van mijn hart, de kern, puur leven, écht leven zonder smoesjes, doorvoelen, accepteren, loslaten. Het heeft mijn kijk op de maatschappij en de wereld verandert, wakker gemaakt, over systemen (zowel landelijk als werelds), me ook ongelooflijk veel verdriet bezorgd, en wanhoop en onmacht, en tegelijk een opening naar vele mooie ervaringen, op een gegeven moment. Doen beseffen wat het is om een ziekte te hebben, welke processen je doormaakt, waar de krachten voor mij liggen om hiermee te leven, om trouw te blijven aan mijn wezen. Om te ontdekken, en dankbaar te zijn, wat de waarde van het leven is voor mij.

6. Hoe ben je ooit gestart met gezonder eten? En waarom?
Zo’n 2,5 jaar geleden, begon ik aan een anticandidadieet, na altijd al gezond eten met zelfgemaakte maaltijden, veel groenten, steeds een beetje meer biologisch. Door dit dieet ben ik ontzettend bewust geworden, meer dan ik al was, van de rotzooi die in voeding wordt gestopt, van de kracht van voedsel, van het feit dat het de motor is van ons lijf en eigenlijk normaal is deze te voeden met zuiver voedsel. Ik raakte heel veel nevenklachten kwijt door dit dieet. Wat grofweg inhield, suikervrij, tarwevrij, cafeïnevrij, alcoholvrij (mocht miniem wel maar reageer er gewoon niet goed op sinds jaren), gistvrij, en nog wat meer. Intoleranties werden aangepakt. Ben er heel strikt mee begonnen, dat doe ik dus wanneer ik ergens echt voor ga. Ik wist in eerste instantie niet altijd wat te eten en at soms maar niet (voor eerst in mijn leven… 😉 Haha) waardoor ik als bijproduct, zeg maar, afviel… Gelukkig is dat goed gekomen en stabiel en vind ik het een verrijking, er is zóveel meer dan ik eerst wist aan voeding. De ontdekking van nieuwe producten, gaat tot op de dag van vandaag door. En ik wil niet anders meer! Eenmaal puur, is altijd puur. Voor mij geen pakjes, zakjes en ‘processed’ foods meer! Ergens ook ‘makkelijk’, want doe ik het wel, dan zit ik namelijk op de blaren vaak…

7. Zie je jouw eetgewoontes als een dieet of een lifestyle?
Een lifestyle, zeker! Ik wil niet meer anders. En geloof ook niet in het nut van tijdelijk dieten, ik geloof in een levensstijl, voor gezondheid en levensplezier.

8. Heb je voedsel allergieën, intoleranties of overgevoeligheden? Zo ja, welke?
Suiker op nummer één! En dan alle vormen. Op honing na… Maar ook dat minimaliseer ik.
Cafeïne. Alcohol. Gist. En e-nummers, de meeste dan, spijsvertering reageert daar meteen op.

9. Vind je het lastig om ergens anders te eten dan veilig thuis?
Soms wel ja. Vooral als ik bij mensen kom eten, voel me dan toch nog soms een ‘last’, of de angst dat er toch dingen zijn die ik beter kan mijden. Alhoewel ik super lieve vriendinnen heb die met liefde aanpassen voor me! Nu ben ik wel al een stuk flexibeler geworden, het hoeft niet altijd zo streng te zijn, als het een keer zo uitkomt. Maar structureel eet ik het liefste thuis. Of met uit eten ook wel makkelijker, kan ik kiezen 🙂 .

10. Heb je een persoon als inspiratiebron?
Nee, eigenlijk niet. Er is niet een specifiek persoon die me inspireert… Er zijn er vele! Ik vaar op wat ik tegenkom vaak, en staat los van een naam of bekendheid. Dat heb ik altijd al gehad, niks met datums, muzieknummers kon ik vroeger nooit onthouden met artiest, quotes- de ‘eigenaren’ ervan beklijven vaak niet 🙂 .Het leven en het universum an sich inspireren mij geloof ik. Vaak zijn het boeken, muziek, opmerkingen en uitspraken, ervaringen en gebeurtenissen, filmpjes enzovoorts, die mij inspireren. Woorden en daden van anderen.
Wel een tijdje helemaal weg geweest van Paolo Coelho’s boeken, toen ik ze ontdekte. En nog steeds heb ik er veel boeken van.

11. Wat is jouw ultieme droom?
Mijn ultieme droom…. Ik heb er zoveel!! Haha. Mijn laatst uitgesproken droom was die van het ecologisch duurzaam wonen en leven, in harmonie met de natuur en omgeving, zelfvoorzienend en ‘vrij’. Nu begin ik eerst voor mezelf, in werk, en is ook droom van mij om weer autonoom in de maatschappij te kunnen staan en werk doen waar mijn hart ligt, niet omdat het moet, maar omdat ik wil. Zonder druk. Ten bate van de wereld!
Mijn droom is ook om ooit te kunnen inspireren en mensen hun eigen kracht te laten herontdekken, hun potentieel, te laten stralen vanuit de kern.
Mijn grote droom is toch echt dat we vrij raken, en iedereen vanuit liefde leert te leven en we zorg dragen en verantwoordelijkheid voor waar we op leven. Deze mooie prachtige aarde. Dat het licht mag zegevieren! 😉

12. Wil je zelf nog iets leuks vertellen of toevoegen aan deze vragenlijst?
Ik vind het leuk om zo geprikkeld te raken door deze vragen. Soms echt even goed moeten nadenken! Dat is leuk ook. Eigenlijk heb ik niks toe te voegen volgens mij. In ieder geval schiet me niks te binnen nu!

Dan ga ik nu maar eens nadenken over mijn 11 vragen, die ik anderen stellen wil!

Fijne avond en alvast fijne feestdagen,
Warme groetjes
Namasté

20131216-195740.jpg

Advertenties

Time flies! When you’re having fun…

Tijd vliegt, werkelijk echt! Heeft vleugels, net als wij… 😉
Eerst schreef ik 1 tot 2 keer in de week en nu ben ik ‘blij’ als ik de twee weken haal!
Dat zal dan wel een goed teken zijn, ergens… Met veel bezig, betekent bezig, betekent bezig kúnnen zijn, betekent dus vooruitgang…ofzo…of andere keuzes? Maar nee, ik vind mijn blog schrijven wel leuk. Er gebeurt alleen vaak zoveel dat ik niet weet waarover te schrijven!
Ooit wil ik nog eens een boek schrijven, je weet wel, zo’n überhip idee dat de helft van de wereld ondertussen heeft… Dus.. Maar al jaren bedenk ik me, hoe krijg ik dat ooit op papier, in teksten, in letters en zinnen, al wat in mijn hoofd zit. Ideeën heb ik wel. En nee, zal geen romanschrijfster worden, ben meer van de realiteit en een tikkeltje filosofische psychologische spirituele kant… Zoiets ja! 😉
Dus, jaren fietsen voorbij. De tijd vliegt, maar de jaren fietsen…
Ooit een half A4tje begonnen, is in ieder geval iets. Toch? …
Zodra ik begon destijds, raakte ik in een ‘wat moet ik schrijven’. En als ik moet gaan nadenken over wat ik schrijf komt er dus niks op papier! Ik schrijf met wat in me opkomt, ga geen uitgedachte teksten schrijven. Doe ik met deze blog ook niet, dat werkt niet voor mij. Ben meer zo’n dagboekschrijver die spontaan gaat schrijven met wat er opkomt, en in dat boek-‘gebeuren’, die tijd is nog niet rijp blijkt nog steeds.
(Tijd rijpt ook, naast vliegen..)

Zo ook, vandaag, een lieve schuitjegenootje kunnen bezoeken voor wat klets en een thee en een krukje wat ik ophaalde bij haar. Toen ik nog om de hoek woonde in Rotterdam kwam het er niet van, wij tweeen krakkemikkig (zeggen we maar even zo) en instanties eisten alles op. Nu was ik in de buurt voor een behandeling en zou ik langskomen. Dat was dus heel leuk! Zo’n momentje van gezelligheid en leuk bezoekje. Alsof ik haar niet voor de eerste keer zag! Zo zie je maar, social media doet een heleboel, in leren ‘kennen’ door de tijd heen zonder elkaar te ontmoeten.

De tijd die vliegt, dus, en ik vlieg mee… Door kruidengeneeskunde vakopleidingen heen en plannen om eco-logisch te gaan wonen (ipv appartementjes in Rotterdam,wat ik ruim half jaar terug nog dacht voor ik verhuisde..) en gemeente mee te krijgen, tot weekendjes weg afgelopen weekend en nog minstens één in het verschiet, plannen voor een wintersport! Jawel, ik ga het weer proberen, volgend jaar :-D. Behandelingen, verbeteringen, geduld (daarbij lijkt tijd vaak ineens te kruipen ipv te vliegen…) enz enz enz.
En de tijd, die verandert ook…continu, net als het leven, veranderlijk als ze is. Steeds maar weer, krijgt ze het voor elkaar om met iets totaal anders om de hoek te staan wachten, dat ik gewoon weer niet had kunnen bedenken. Ik vlieg, flow, fladder, stroom en fiets maar mee… Het brengt me sowieso ergens!

En wat je krijg je dan? Een onsamenhangende gezellige tijd-loze chaotische…blog.
Maar ook een engelenboodschap en wens voor jullie allemaal! Rechtstreeks naar je hart ❤. Ik hoop dat je hem voelt!

Namasté en fijne avond.

“Time flies, but you are the pilot!”

20130919-202026.jpg