Nieuwe fase is ingegaan…ik voel het…

Er is een nieuwe fase ingegaan… Ik voel het zo sterk! Iets, wat komen gaat, wat ik nog niet exact weet… Oh, die fijngevoeligheid van mij, laat me dan wel in het ongewisse. Ondanks dat ruist er een enthousiasme diep van binnen. Dat ik weet dat het mooi en fijn zal zijn… En goed.
Ondertussen vind ik mezelf mini-master geworden hierin voor mezelf dan, in het ervaren en op z’n beloop laten. Zien wat er komt. Alles wat lijkt, verandert een volgend moment weer in iets nieuws. En zo gaat de stroom van mijn leven. Bijhouden lukt me zelf niet eens meer, dus laat ik het. Waar ik kan dan…
Soms, met wat onrust. Deze tijd gaat gepaard met wisselingen, op en af, blij en angstig, vertrouwen en argwanend, krachtig en onzeker. Want oh, wat wil ik graag dingen weten! Weten wat mijn exacte pad is! Weten waar ik heen ga! Weten wat de bedoeling is… Aard van het beestje 😉 .Alles willen weten. Afgelopen jaar heb ik geleerd om dat los te laten. En ik merkte het ineens, het universum komt met dingen voor me, vanzelf, en die ik niet van tevoren bedenken en controleren kan! Zolang ik maar op pad ga, en kies, en leef. En heb ik geleerd om te vertrouwen en te volgen, de taal van mijn hart. Vertrouwen op mezelf en het leven. Elke weg is er een, en ergens kom ik uit. Ik kan me eeuwig druk maken, of vertrouwen hebben en wel zien. Makkelijk gezegd, dat weet ik heel goed… Maar als ik diep en goed voel, weet ik dat het goed is. Dat ik me bevind waar ik me bevinden moet. Het klopt.

Een nieuwe fase dus. Deze fase is ingeluid afgelopen zaterdag. Want toen verhuisde ik, tijdelijk. Ik pas 7 weken op een huis van lieve vrienden, en op twee katjes die me al vanaf moment één vertroetelen met aandacht.
Het is voor mij een opening naar iets nieuws. Ik verlang naar een eigen plek, waar ik me thuis voel en in alle rust mag wonen. Liefst met tuintje, want ik ben een buitenmens. Natuur heb ik nodig…is mijn voeding.
Ik ontdek hier opnieuw, wat ik kan, op dit moment. Kan ik na 10 maanden bij mijn moeder wonen, weer voor mezelf zorgen? Hoe red ik mezelf? En daarnaast 1 keer in de week opleiding? Én daarnaast de plannen van mijn eigen bedrijf? Klinkt als een heleboel. En als je niet beter zou weten, klinkt het als iemand zonder beperkingen ondertussen… Niets is minder waar. Gezien de snelheid op -20x staat, in dingen realiseren. Ik ga nog ervaren hoe het me lukt. En boodschappen, en koken, en huishouden, en en en.

En mijn plannen? Ik heb een vermoeden dat het me weer ergens anders brengt dan ik van tevoren denk…. En een reis. Volgens mij komt er een reis aan… Zou het dat reizigersbloed van me zijn dat ergens naar verlangt? Of is het werkelijk iets wat langs zal komen…? Is dat de reden van geen vaste plek nog…?
Ik zal het vanzelf wel merken! Ik sta open, voor deze nieuwe fase.

20131231-141244.jpg
2014… Wordt wederom een bijzonder jaar voor me…

Namasté

Ik wens je alle moois, voor 2014. Dat het een jaar mag zijn vol liefde, passie, plezier en vol licht! ❤️

20131231-141338.jpg

Advertenties

Waarom loop ik de weg die ik loop?..richting droom

Waarom loop ik de weg die ik loop?
Vele vragen komen langs, en antwoorden ook welke ik niet altijd in woorden kan uitdrukken, maar die in mijn gevoel en beleving nestelen. Een weten…
Dit is zo’n bijzondere tijd. Voor de wereld, voor individuen. Er is veel aan de hand, in beweging.
En ik? Ik voel heel veel…

Ik maak keuzes, welke ik vroeger baseerde op wat hoort, en wat verwacht wordt, en hoe ik zou moeten leven. Alles op het externe beeld gefocussed.
Tegenwoordig, lijk ik mezelf te leiden vanuit een andere beweging, mijn hart. Zo noem ik het.
Ik herinner me de eerste stappen, en de vragen, en de onduidelijkheden. Want immers, ik wist niet meer waar ik heen ging, in figuurlijke zin. Geen vast plan, alleen gevoel en zielendrang…, van daar moet ik naartoe. Die moet ik opzoeken. Dit voelt wel als iets goeds. Allemaal ‘vage’ hints een bepaalde richting uit, die ik nooit had gevolgd, als ik niet mezelf was gaan leren te voelen, en te luisteren, naar die binnenkant. Naar net dat beetje meer.

Zo ben ik gestopt, voor zover dat lukt..😉, met de ‘ja maar als ik dat doe dan…toch?’, of de ‘wat zullen anderen wel niet denken..’, en de ‘dat kan toch niet, hoe moet ik dan…?’, ‘dat kan ik toch niet? Met mijn lijf..? Alleen?’
Enzovoorts enzovoorts. Allemaal denken gecreëerd vanuit angst en beperking, geleerd door opgroeien en de samenleving. Het gemiddelde plaatje wat hoort, want anders ben je raar. En raar zijn is niet goed. Nee. Rare mensen zijn niet goed en moet je mijden, of belachelijk maken, uitstoten…
Terwijl ik er al lang achter ben, dat ‘raar’ zijn misschien wel hele interessante mensen kunnen zijn! Niet alledaags, denken voor zichzelf ipv volgen van de massa, andere visies hebben waar ik mezelf voor open zet tegenwoordig, ipv ze meteen bij het grof vuil te zetten. Nee, tegenwoordig ga ik af op mijn gevoel, wat ík goed vind voelen, wat bij mij past, wat resoneert met mijn ziel en zijn.
Er kunnen nog steeds genoeg langskomen welke ik raar vind.., maar ik oordeel niet meer dat het dan belachelijk is, of niet klopt, want dat ík me er niet in kan vinden, betekent nog niet dat ik almachtig ben en dat dat dus niet kloppen kan. Ík resoneer er niet mee, maar probeer er lering uit te halen, of laat het links liggen, als het niet verenigbaar is met mijn zijn.

Mijn droom, al jaren in iets minder bewuste zin, maar steeds sterker naar de voorgrond, is om uiteindelijk zelfvoorzienend en ecologisch te wonen. Een huis, gemaakt van natuurlijke materialen, waar kan, isolerend, met de krachten van de natuur mee. Een watervoorziening door een put, regenwater, stroom door de zon, waterfilteringssysteem, groenten en kruiden, kleinvee evt, geneeskracht uit de natuur, permacultuurprincipes.
Helemaal in balans, zoveel mogelijk, met de aarde en natuur.

En nee! Geen geitenwollensokken en Jezus-sandalen en ongewassen en al die cliché beelden. Je zou aan mij nu ook niet zien dat ik zo een iemand ben (je weet wel, die weer in dat hokje past 😉).
Maar ik zou wel willen leven, zoveel mogelijk in balans met de natuurlijke omgeving, en er zit een extra voordeel in voor mij.
Ik verwacht namelijk niet 40u te kunnen werken óoit… 20u waarschijnlijk ook niet. Als ik slim ben, dan zorg ik voor zo min mogelijk vaste lasten, en zo goedkoop mogelijk wonen. Dat ik vrij ben, en maar een klein beetje kost moet verdienen ernaast wellicht. En uit vrije wil mijn werk verder mag uitvoeren, omdat ik mensen wil helpen, niet omdat ik geld moet verdienen om brood te kunnen kopen. Dat is mijn droom dus, en wens.

En ik begin, met een kruidenvaklopleiding, binnenkort. Geen idee echt waarom ik die ‘moest’ doen buiten dat het me gewoon ontzettend interesseert en ik liefst álles wil weten, maar het zal me steeds meer duidelijk worden. Nadat ik dit jaar ineens wilde moestuinieren, me met de aarde wilde verbinden, een korte kruidencursus doen, me verbinden met de krachten der natuur, een Ardennen week doen, naar een Sjamane gaan omdat het in me opkwam en blijkt een grote lering voor me te zijn, net dat zijweggetje pak ipv de standaard weg in het bos en dan…, geleid, vanuit binnen.

En weet je, het gaat me gewoon lukken!
Die droom, die komt er, of hoe het uiteindelijk er ook uit komt te zien. Hoe raar, hoe gek, hoe afwijkend van de norm het ook moge zijn in de ogen van velen, ik lach straks, hartelijk, wanneer het mij gelukt is en ik gelukkig in mijn tuin zit ☺.
Mijn motto tegenwoordig is o.a. ‘ik zie wel waar het schip strand’ (en dan hoeft het niet te stranden omdat het vast zit, maar gewoon gearriveerd is op bestemming 💜).

En waarom loop ik dus de weg die ik loop? Daarom dus… Omdat de weg me daar naartoe leidt… Puzzelstukjes vallen op zijn plek. Het is de bedoeling.

Vanzelf, wordt alles duidelijk, geniet maar gewoon van de weg!

Namasté

Nou, en deze verschijnt nu ineens, en welke ik delen wil met jullie!:
“Als we onze ideeën over hoe het leven zou moeten zijn
los kunnen laten, dan begint het leven
zijn magische eigenschappen te openbaren.
Adyashanti”

20130902-120702.jpg

20130902-121436.jpg

En één waar ik volledig achter sta…:

20130902-121811.jpg

Verhuisd, ik ben er

Zaterdagavond en ik zit in mijn nieuwe huiskamer, op mijn volledige bank! 🙂 waar ik heel blij mee ben. Want een klein jaar had ik alleen de helft maar tot mijn beschikking omdat de andere helft de trap niet op kon waar ik woonde…trapgat liet dat niet toe. Dus nu is het weer compleet!
Symbool misschien wel, hier is het weer compleet ;-).

20130302-221334.jpg

Ik voel me redelijk oke hier, dat ik hier woon nu, ik geloof dat het helemaal goed komt!
Fysiek gaat het ook niet eens enórm slecht, gezien de drukte en afgelopen weken. Ik loop ‘alleen’ met een dof vol oor en zijkant hoofd, wat hoogstwaarschijnlijk duidt op een oorontsteking, die bij mij eens in de zoveel tijd de kop op steekt… Extra moe daardoor en lamlendig, dat wel… Maar geloof dat het allemaal reuze meevalt, met hoe het had kúnnen zijn!
Gelukkig heb ik alles zo kunnen regelen de afgelopen weken, door geweldige mensen om mij heen, dat ik niet echt over mijn grenzen heb hoeven gaan. En gelukkig heeft mijn bezoek aan de huisarts me die ruimte gegeven!!!
Het inpakken tijdig gepland met mensen om mij heen, die fantastisch hebben geholpen! Alles is voor me gedaan, dat het mij niet lukt dat wist ik al, van de voorgaande 2 verhuizingen. Ik ben in 4 jaar tijd 3 x verhuisd… ;-).
Dit keer was ik alleen en had ik wel meer overzicht en kon ik sturen tot de dag zelf. En zonder de geweldige hulp was ik nergens geweest. Dus, mijn dank is enorm groot! Mochten jullie dit lezen :-).

Ik bof maar, met hoe het is gegaan, met de mensen om mij heen, met de mogelijkheid om op deze manier een woonoplossing te hebben, in huis bij en toch op mezelf, natuur om me heen, de ruimte, de stilte, familie in de buurt. Ik heb het absoluut niet slecht.

Maandag begint de ‘normale’ week weer. Mijn reïntegratie start weer, mijn behandeling vindt plaats, structuur in het nieuwe leven onder de rivieren.

Mijn streven is nog altijd (stukken) beter te worden. En ik probeer het op mijn manier. Ik ga ervoor! En deze plek, zal me erbij helpen.
Altijd in ontwikkeling, nooit sta ik stil. Ook al lig ik op de bank, mijn leven staat nooit stil! Of ik wil of niet eigenlijk… ;-). Want lijk er niet echt iets over te zeggen hebben, zo is mijn leven nou eenmaal. Rijk aan gebeurtenissen en ervaringen.

Dus nu zit ik hier, waar ik 12 jaar geleden weg ben gegaan, uitgevlogen ben, de wereld ont-dekt en verkent heb. Terug bij de roots. Een nieuw avontuur, een nieuw pad ingeslagen, een nieuwe weg bewandelen.
Alles heeft een reden.
….
Dus ik laat het los en laat het nu gebeuren.
Kom maar op!
🙂

20130302-221258.jpg